அரசியல்

Tuesday, November 15, 2016

உயிர்ப்பலியும் உடற்கேடும் உருவாக்கும் வெடிப்பொருட்களை உடனே தடை செய்க!

- மஞ்சை வசந்தன்
 “சல்லிக்கட்டு’’ விளையாட்டில் உயிரிழப்பும் விலங்குவதையும் இருக்கிறது என்று உச்சநீதி-மன்றம் வரை விவாதிக்கப்பட்டு தடை விதிக்கப்படுகிறது. ஒருசில மாடுகள் மிரளுவது “வதை’’; ஒருசிலர் இறப்பது உயிர்ப்பலி என்று கவலை கொள்ளப்படுகிறது; கண்டிப்புடன் தடை செய்யப்படுகிறது. சரி.

ஆனால், வெடிப்பொருட்களால் எத்தனை ஆயிரம் உயிர்கள் பலியாகின்றன; இந்தியாவே ஓரிரு வாரம் காற்று மாசால் கதிகலங்கிப் போகிறது. கோடிக்கணக்கான மக்கள் பாதிக்கப்படுகிறார்கள். இப்படி நிகழ்ந்தும் அரசும், நீதிமன்றங்களும் கண்டுகொள்ளாததும் கவலைப்படாததும் ஏன்?
வெடிப்பொருட்களால் என்ன பயன்?
பாறைகளைப் பிளப்பதற்குப் பயன்படுவதைத் தவிர மற்றபடி வெடிப் பொருட்களால் பயன் என்ன? விபத்தும் காற்று மாசும் வெடிப்பொருட்களின் இரு பக்கங்கள் என்பது கண்கூடான உண்மை. இதனை அறிய, உறுதி செய்ய பெரும் முயற்சிகள், ஆதாரங்கள் எதுவும் தேவையில்லை. அப்படியிருந்தும் தடை செய்யப்படாதது ஏன்?
பண்பாட்டைவிட மதம் உயர்வா?
சல்லிக்கட்டை நாம் ஆதரிப்பதில்லை. ஆபத்தோடு விளையாடுவதை வீரம் என்று நாம் எப்போதும் ஏற்பதில்லை. ஓடும் வாகனத்தில் ஏறுவதும், இறங்குவதும் எவ்வளவு பெரிய குற்றமோ அப்படித்தான் இதுவும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து நமக்கில்லை. என்றாலும், ஒரு இனத்தின் பண்பாடாக, வீரத்தின் வெளிப்பாடாக பன்னெடுங்காலமாய் நடத்தப்பட்டு வரும் சல்லிக்கட்டு விளை-யாட்டை தடை செய்யும் நீதிமன்றம், வெடிப்-பொருட்கள் உற்பத்தியையும், விற்பனையையும், வெடிப்பதையும் தடை செய்யாதது ஏன்? மதம் சம்பந்தப்பட்ட தீபாவளி விழா என்பதால் நீதிமன்றம் தயங்குகிறது என்பதுதான் உண்மை! அப்படியாயின் பண்பாட்டைவிட மதம் உயர்ந்ததா?
தீபாவளிக்கும் பட்டாசுக்கும் என்ன தொடர்பு?
தீபாவளி என்றால் தீபம் + ஆவளி = தீபாவளி. ஆவளி என்றால் வரிசை. ஆக, தீபாவளி என்றால் தீபவரிசை என்பதே பொருள்.
சமண மதத்தின் 24ஆம் தீர்த்தங்கரர் உபதேசம் செய்து கொண்டிருக்கையில் விடியற்-காலை இறந்துவிட்டார். அதன் நினைவாய் அகல்விளக்கை வரிசையாய் ஏற்றி வழிபட்டனர். அதுவே தீபாவளி.
ஆனால், சமணப் பண்டிகையை இந்துப் பண்டிகை ஆக்க நரகாசுரன் கதை புனைந்தனர். நரகாசுரன் கதைக்கும் தீப வரிசைக்கும் ஏதாவது தொடர்பு உண்டா? ஆக, எந்த உண்மையும் இல்லாத, பொய்க் கதையைப் பின்புலமாகக் கொண்டு கொண்டாடப்படும் தீபாவளிக்கு ஏன் அவ்வளவு முக்கியத்துவம் தரவேண்டும்? அரசு தவறு செய்தாலும் நீதிமன்றம் செய்யலாமா?
விளக்கு வரிசைப் பண்டிகைக்கு விளக்கு தானே ஏற்ற வேண்டும்? வெடி வெடிப்பது ஏன்? சிந்திக்க வேண்டாமா? இன்னும் சொல்லப் போனால், வெடிதான் தீபாவளியின் அச்சாணி என்று ஆக்கிவிட்டார்களே!.
மூடநம்பிக்கையில், மூடக் கொண்டாட்டத்-தில் இளைய தலைமுறையினரை என்றென்றும் ஈர்த்து வைத்திருப்பதற்கான கவர்ச்சித் திட்டந்தானே இது?
மதவாதிக்கு சுயநலம்; ஆதிக்க முனைப்பு; சுரண்டல் நோக்கு. ஆனால், நீதிமன்றங்கள் வெடிப்பொருட்களை அனுமதிக்கலாமா? மக்கள் உயிருக்கும், உடலுக்கும் பெரும் தீங்காய் அமையும் வெடிப் பொருட்களை தடை செய்ய காலம் தாழ்த்தலாமா?
கட்டுப்பாடுகள் தீர்வல்ல:-
இந்த இடத்தில்தான் விற்க வேண்டும். இந்த இடத்தில்தான் வெடிக்க வேண்டும். இத்தனை மணிவரைதான் விற்கவோ வெடிக்கவோ வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாடுகளும், நிபந்தனை-களும் தீர்வுகள் ஆகா. அவை பாதிப்புகளை குறைக்க உதவுமேயன்றி, நீக்க உதவா.
நீதிமன்றங்களின் கட்டாயக் கடமை!
கோடிக்கணக்கான குழந்தைகள், நோயாளி-கள் உடலாலும் மனதாலும் பாதிக்கப்படு-கின்றனர். ஒரே நாளில் இந்தியா முழுவதும் வெடிக்கப்படுவதால் காற்று மண்டலமே மாசடைந்து சுவாசிக்கத் தகுதியற்றதாக்கப்-படுகிறது.
வெடிப்பொருட்களால் காற்று மாசு அடைவதோடு, நில மாசு, நீர் மாசும்  ஏற்படுகிறது. தீவிபத்துகள் ஆயிரக்கணக்கில் நிகழ்ந்து உயிர்ச்சேதமும், பொருட்சேதமும் ஏற்படுகிறது.
எனவே, அரசைவிட நீதிமன்றங்கள்தான் பொதுநல நோக்கில் தாங்களே வழக்கைப் பதிவு செய்து, வெடிப்பொருட்களுக்கு நிரந்தரத் தடை விதிக்க வேண்டும்; விபரீதங்களைத் தடுக்க வேண்டும்.
தலைவர்களின் கடமை:
சமூக ஆர்வலர்கள்; ஆசிரியர்கள், ஊடகங்கள், திரைத்துறையினர் வெடிப்-பொருட்களைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்று அறிவுரை வழங்க வேண்டும்.
நடிகர் விஷால் வெடி வெடிக்காதீர்கள் என்று துணிவுடன் வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளது பாராட்டத்தக்கது. மற்றவர்களும் அதைப் பின்பற்ற வேண்டும்.
பிள்ளைகள் விளைவுகளை அறியாது, ஆர்வத்தில் ஆவல் கொள்வது இயற்கை. அவர்களுக்கு பெரியவர்கள் பெற்றோர்கள்தான் எடுத்துச் சொல்லி, வழிகாட்டி கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.
ஒலி அளவு கட்டுப்பாடு பின்பற்றப்படாமை!
இவ்வளவு அளவு ஒலி எழுப்பும் வெடிப் பொருட்கள்தான் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாடு அறவே கடைபிடிக்கப்-படுவதில்லை.
யார் வெடிப்பது அதிக சத்தம் எழுப்புகிறது என்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு அதிக சத்தமுள்ள வெடியை வெடிக்கின்றனர்.
ஆயிரம் வெடி, அய்யாயிரம் வெடி, பத்தாயிரம் வெடி என்று ஒரே நேரத்தில் ஒரேயிடத்தில் தொடர்ந்து வெடிக்கப்படுவதால் உடலும் உள்ளமும், செவியும் பெரிதும் பாதிக்கப்படுவதுடன் அளவுக்கு அதிகமான புகையால் மூச்சுத்திணறலும், நுரையீரல் நோய்களும் ஏற்படுகின்றன.
எல்லா நிகழ்வுகளிலும் வெடிப்பொருட்கள்:
தீபாவளிக்கு தொடங்கிய வெடிக் கலாச்சாரம் இன்றைக்கு அரசியல்வரை நீட்சி பெற்றுள்ளது.
கோயில் விழாக்களில் வெடிவெடிப்பது பெரும் பொருட்செலவில் நடத்தப்படுகிறது.
பிறந்த நாள், திருமணம், ஊர்வலம், இறப்பு, இறுதி ஊர்வலம் என்று எதற்கெடுத்தாலும் வெடி வெடிக்கப்படுகிறது. வெற்றியைக் கொண்டாட வெடிதான் முதன்மை இடம் வகிக்கிறது.
தீபாவளிக்கு வெடிக்கப்பட்ட வெடி கார்த்திகை தீபத்திலும் வெடிக்கப்படுகிறது. ஆக, வெடிப்பொருள் பயன்பாடு என்பது ஆடம்பரத்தின், ஆரவாரத்தின் அடையாள-மாகி-விட்டது.
சாலைகளில், பொது இடங்களில், கடைவீதிகளில் முன் அறிவிப்பின்றி திடீர் திடீர் என்று வெடிக்கப்படுகிறது. மக்கள் அலறி அடித்துக்கொண்டு ஓடும் அவலம் நடக்கிறது.
தடை செய்யப்பட்ட இரசாயனக் கலப்பு
தடை செய்யப்பட்ட பொட்டாசியம் குளோரைடு, சோடியம் குளோரைடு போன்றவற்றை பயன்படுத்தி வெடிகள் தயாரிப்பதால் கொடிய பாதிப்புகள் விளைகின்றன.
விபத்துகளில் சில:
1. டிசம்பர் 23, 1995 அரியானா மாநிலம், தப்வாலி என்ற ஊரில் பட்டாசுகள் வெடித்துச் சிதறியதில் 442 பேர் மரணமடைந்தனர். இதில் அதிகம் பள்ளிக் குழந்தைகள் ஆவார்கள்.
2. செப்டம்பர் 15, 2005 பிகாரில் உள்ள சட்டவிரோத பட்டாசு தொழிற்சாலை வெடித்து சிதறியதில் 36 பேர் உயிரிழந்தனர். 50 பேர் காயமடைந்தனர்.
3. ஏப்ரல் 16, 1990 பிகார் மாநிலம் பட்னா சென்று கொண்டிருந்த ஓடும் ரெயிலில் பட்டாசு வெடித்து சிதறியதில் 7 பேர் மரணம். 12 பேர் காயம்.
4. ஜூன் 9, 2011 சென்னை பெங்களுர் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் செகுசுப் பேருந்தில் பட்டாசு பார்சல்களை கொண்டு சென்றபோது பார்சல்-கள் ஒன்றுடன் ஒன்று உரசி தீப்பிடித்ததால் 31 பேர் மரணமடைந்தனர்.
5. நவம்பர் 20, தலைநகர் டில்லியில் திருமண விழாவில் வெடிக்க வைத்திருந்த பட்டாசுகள் பெட்டிகளில் தீப்பொறி பட்டு பெரும் வெடிவிபத்து ஏற்பட்டது. இதில் 15 பேர் மரணமடைந்தனர். 30 பேர் காயமடைந்தனர்.
6. அண்மையில் சிவகாசி கடைவீதியில் வேனிலிருந்து பட்டாசுகள் இறக்கப்பட்ட போது வெடிகள் வெடித்துச் சிதறி ஸ்கேன் சென்டர் எரிந்து 10 பேர் உயிரிழந்தனர், பலர் காயமடைந்தனர்.
அடுத்து கோவை காந்தி பார்க் அ-ய்.ஏ.எஸ். அகாடமியில் வெடிகளால் ஏற்பட்ட தீவிபத்தில் ஒருவர் உயிரிழந்தார். 5 பேர் காயம் அடைந்தனர்.
விழுப்புரம் வானூர் அருகே துருவை கிராமத்தில் பட்டாசு தயாரிக்கும்போது வெடித்து விபத்து ஏற்பட்டதில் 5 பேர் இறந்தனர். 11 பேர் படுகாயம் அடைந்தனர்.
இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் இச்செய்திகள் வந்த வண்ணம் உள்ளதால்அரசும் நீதிமன்றமும் உடன் தலையிட்டு வெடிப் பொருட்கள் தயாரிப்பை கட்டாயம் தடைசெய்ய வேண்டும்.

Thursday, October 20, 2016

அரை வேக்காடு ஆரிய அம்பிக்கு அவசரமோ அவசரம்! - (தினமணி’ கட்டுரைக்கு எதிர்ப்பு)

அரை வேக்காடு ஆரிய அம்பிக்கு
அவசரமோ அவசரம்!
கருத்துக்கேட்டு காலம் தாழ்த்தாது
புதிய கல்விக் கொள்கையை உடனே அமல்படுத்த வேண்டுமாம்!

(‘தினமணி’ கட்டுரைக்கு எதிர்ப்பு)

- மஞ்சை வசந்தன்

சொல்பவர் பல்கலைக்கழகத்தில் பணியாற்றும் முதன்மையாளர்! பல்கலைக்கழகம் சாஸ்த்ரா பல்கலைக்கழகம் (தஞ்சாவூர்). அம்பியின் பெயர் எஸ்.வைத்திய சுப்பிரமணியம். ‘தினமணி’ வைத்தியநாத அய்யருக்குப் பொருத்தமானவர்.

பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரியும் ஒருவர் அதற்கேற்ற நிதானத்தோடு, தொலைநோக்கோடு, சமுதாய அக்கறையோடு, மனித நேயத்தோடு, மாணவர் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு, அவர்களின் எதிர்காலத்தைக் கணக்கில் கொண்டு, சமூகச் சூழலை, சமூகத்தில் உள்ள பல்வேறு படிநிலைகளை, ஒடுக்கு முறைகளை, உரிமைப் பறிப்புகளை உற்றுநோக்கி கருத்துக் கூறவேண்டும். அதுவும் கல்வியில் கொள்கை வகுக்கும்போது மிகக் கவனத்துடன், ஒரு முறைக்குப் பலமுறை ஆய்வு செய்து, ஒருவருக்கு பலர் விவாதித்து சாதக பாதக விளைவுகளை அறிந்து செய்ய வேண்டும்.

ஆனால், இந்த அரைவேக்காட்டிற்கு அவற்றைப் பற்றியெல்லாம் அக்கறையில்லை. “வெந்தது போதும் முந்தானையில் கொட்டு” என்ற சுயநல முனைப்பில் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளார்.
அவரின் கட்டுரையின் தொடக்கமே அபத்தம். இப்படிப்பட்ட அபத்தக் கட்டுரைகள் வைத்தியநாதர் ஆசிரியராய் வந்தபிறகு ‘தினமணி’யில் அடிக்கடி வெளிவருகின்றன.

“வீட்டிற்கு வந்த விருந்தாளி தாகத்திற்கு ஏதாவது கேட்டால், அவருக்குச் சர்க்கரை இருக்கிறதா? ரத்தக் கொதிப்பு இருக்கிறதா? என்று கேட்டு அதற்கேற்ப பழச்சாற்றையோ, குளிர்பானத்தையோ, மோரையோ, காபி, டீ போன்றவற்றையோ கொடுக்க மாட்டோம். இருப்பதைக் கொடுப்போம். அதேபோல் கல்வித் துறையில் அடிப்படைச் சிக்கலுக்கு உடனடித் தீர்வுகளைக் கொடுக்க வேண்டும். பகுப்பாய்வாளர்களும், படித்தவர்களும் பெரிய பெரிய சிக்கல்களை எல்லாம் பட்டியலிட்டு, மேம்பாட்டிற்கு வேகத் தடையாக இருக்கக் கூடாது”.
இதுவே அவரது கட்டுரையின் தொடக்கம். இதுவே இவர் தரமும், திறனும், சமூகப் பொறுப்பும், நுட்பமும் எப்படிப்பட்டவை என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. அது மட்டுமல்ல. இப்படிப்பட்டவர்களையெல்லாம்  பணியமர்த்தியுள்ள சாஸ்த்ரா பல்கலைக்கழகத்தின் தரமும், தகுதியும், நோக்கும், போக்கும் எப்படிப்பட்டது என்பதையும் காட்டுகிறது.

130 கோடி பேர் கொண்ட ஒரு பரந்துபட்ட  நாட்டின் கல்விக் கொள்கையை வகுக்கும்போது எவ்வளவு பொறுப்போடும், பொறுமையோடும், கவனத்தோடும், நேர்மையோடும் செயல்பட வேண்டும் என்பது ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கே புரியும். ஆனால், இந்த சாஸ்த்ரா பல்கலைக்கழக முதன்மையருக்குப் புரியவில்லை!

விருந்தாக வந்தவருக்கு தாகந் தணிக்க பானம் தரும் விஷயமா கல்விக் கொள்கை? மூளைக் கோளாறு உள்ளவர் தவிர வேறு யார் இப்படிக் கூறுவர்?

விருந்தாக வந்தவரின் நலத்தைப் பேண வேண்டியது விருந்து கொடுப்பவரின் தலையாய கடமை. அவருக்கு எது உகந்ததோ அதைக் கொடுத்து உபசரிப்பதுதான் விருந்தோம்பலின் மாண்பு. அவரின் உடல் நிலைக்கு எது தவிர்க்கப்பட வேண்டுமோ அதைத் தவிர்த்து, எது உகந்ததோ அதைத்தான் கொடுக்க வேண்டும்.

ஆனால், இந்த அம்பி அப்படியெல்லாம் கவலைப்பட மாட்டாராம். எது இருக்கோ அதைக் கொடுத்து உனக்கு பாதகமாய் இருந்தாலும் குடி என்பாராம்! எப்படிச் சிரிப்பது? எதனால் சிரிப்பது?

கல்விக் கொள்கையை உடனடியாக நிறைவேற்றிவிட வேண்டுமாம். பகுப்பாய்வாளர்களை, படித்தவர்களையெல்லாம் கேட்டு அதற்கேற்ப செயல்படக் கூடாதாம். அதனால் அரசின் செயல் வேகம் பாதிக்குமாம். படித்தவர்களை, கல்வியாளர்களை, சமுதாயத்தில் அக்கறையுள்ளவர்களை கருத்துக் கேட்பது வேகத் தடையாம்! சுத்த சுயநலக்காரர்கள். அடுத்தவர்களை ஒடுக்கி ஆதிக்கம் செலுத்த விரும்பும் ஆதிக்கக்காரர்களைத் தவிர இக்கருத்தை எவர் கூறுவர்? எவர் வெளியிடுவர்?

கல்விக் கொள்கை இது ஒன்றும் புதிதல்ல. இவரே ஒத்துக் கொள்கிறார். ஒவ்வொரு முறையும் கல்விக் கொள்கை வரும்போது கருத்தறிந்து, பரிசீலனை செய்து விவாதித்துதான் முடிவு செய்யப்படும். அப்படியிருக்க இவருக்கும் ‘தினமணி’ வைத்தியநாத அய்யருக்கும் அப்படியென்ன அவசரம் வந்தது?

கல்வித் துறையின் அடிப்படைச் சிக்கல்களுக்கு உடனடித் தீர்வு காண, கருத்துக் கேட்காமலே, விவாதிக்காமலே, பரிசீலிக்காமலே, சாதக பாதக விளைவுகளை ஆராயாமலே அமல்படுத்தி விடவேண்டுமாம்; காலவிரயம் கூடாதாம். ஆகா, என்னே அவசரம்! என்னே சமுதாய அக்கறை!

மோடியால் கொண்டுவரப்படுவதால், கல்வி காவிமயமாக்கப்படுவதாக ஓலமிடுகிறார்களாம்! கண்டுபிடித்து விட்டார் இந்த அறிவாளி! கொண்டுவருவது மோடியா? கேடியா? என்பதல்ல இங்கு பிரச்சினை. கொண்டுவரப்படுவதில் என்னென்ன உள்ளன? என்ன நோக்கத்தில் கொண்டுவரப்படுகிறது? யாருக்கு இதனால் சாதகம்? யாருக்கு இதனால் பாதகம்? என்பவற்றையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டுதான் கல்வியாளர்களும், சமுதாய இயக்கங்களும், ஒடுக்கப்பட்டோர் நலனில் அக்கறையுள்ளவர்களும், பண்பாட்டுப் படையெடுப்பு தடுக்கப்பட வேண்டும், மொழி மேலாதிக்கம் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்ற அக்கறையுள்ளவர்களும் எதிர்க்க வேண்டியவற்றை எதிர்க்கிறார்கள்; ஏற்க வேண்டியவற்றை ஏற்கிறார்கள்.

“புதிய கல்விக் கொள்கையை எதிர்ப்பதற்குக் காரணம், இக்கொள்கை சிறுபான்மையினர் கல்வி நிலைய  கோட்பாடுகளில் குறுக்கிடுகிறதோ என்ற அச்சம்தான்” என்பது  இவரது இன்னொரு கண்டுபிடிப்பு.

கொல்லைப்புற வழியாக குலக்கல்வியைக் கொண்டுவரும் முயற்சி; வழக்கொழிந்த சமஸ்கிருதத்தை எல்லோர் மீதும் திணித்து ஆயிரக்கணக்கானோர் மட்டுமே பேசும் அம்மொழியை ஆட்சி மொழியாக்கும் முயற்சி; முதல் தலைமுறை கல்வி பயிலும் பிள்ளைகளின் கல்வியை இடையிலே முறித்து குலக்கல்விக்கு மடை மாற்றும் மோசடி; கிராமப்புற ஏழைகளுக்கான தாய்மொழி வழிக் கல்வியை ஒழித்துக் கட்டி, மேல்தட்டு மக்களுக்கான சி.பி.எஸ்.சி. கல்வியை ஊக்குவிப்பதன் மூலம், கிராமப்புற அடித்தட்டு மாணவர்கள் அறவே தலையெடுக்காமல், உயர் பதவிகளுக்கு வரவொட்டாமல் தடுக்கும் சூழ்ச்சி போன்ற எத்தனையோ கேடுகளை தன்னகத்தே கொண்டுள்ள இக்கல்வி முறையை, எதையும் பரிசீலிக்காமல் கொண்டுவர வேண்டும் என்று துடிதுடிப்பதன் நோக்கம் என்ன? அவாள் ஆதிக்கத்தை மீண்டும் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற ஆவல்தானே? அக்கறைதானே?

சிறுபான்மையினர் நடத்தும் கல்வி நிலையங்களுக்கு விசேஷ உரிமைகளை அரசு வழங்கியது. அது தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு கல்வி வணிகத்திற்கு உதவுகிறது என்பதால், புதிய கல்விக் கொள்கை இச்சிறப்புரிமை தேவையற்றது என்கிறது என்கிறார் இந்த அதிமேதாவி.

இதுதான் ஆரிய பார்ப்பன ஆர்.எஸ்.எஸ். பரிவார புத்தி என்பது. புதிக கல்விக் கொள்கையின் பாதிப்புகளில் சிறுபான்மையினருக்கான சில சலுகைகள் பாதிப்பு உண்டு. ஆனால், அதற்காக மட்டும் புதிய கல்விக் கொள்கை எதிர்க்கப்படவில்லை. மாறாக, மேலே நாம் கூறிய, தலைமுறை பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய அம்சங்கள் புதியக் கல்விக் கொள்கையில் உள்ளன என்பதால்தான் எதிர்க்கப்படுகிறது. ஆனால், முழுப் பூசணிக்காயைப் பிடி சோற்றில் மறைப்பது போல, எல்லா உண்மையையும் மறைத்துவிட்டு, சிறுபான்மையினர் சலுகையை மட்டும் சுட்டிக்காட்டி, இந்துக்களை உசுப்பி வெறியேற்றவும் பிரச்சினையை திசைதிருப்பவும் இவர் முயல்வதன் தில்லுமுல்லு தெள்ளத் தெளிவாய்த் தெரிகிறது.

கல்யாண வீட்டில் விருந்தில் உப்புக் குறைவாகவுள்ளது என்பதற்காக கல்யாணத்தை நிறுத்தக் கூடாது. அதுபோல குறைகளுக்காக புதியக் கல்விக் கொள்கை தடைப்படுவது தேவையற்றது என்று மீண்டும் சாப்பாட்டு உதாரணம் தருகிறார் இவர்.

நம் பிள்ளைகளின் தலைமுறைப் பாதிப்பு, ஒடுக்கப்பட்டோரை ஒழிக்கும் முயற்சி, சமஸ்கிருதத் திணிப்பு, மாநிலக் கல்வியை உதவாததாக்கி, மத்தியக் கல்வியை தூக்கிப் பிடித்து, ஏழைகளை, தாய்மொழி வழிப் பயில்வோரை வேலைவாய்ப்பிற்குத் தகுதியற்றவராக்கி, இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கையைக் குழிதோண்டிப் புதைக்கும் சூழ்ச்சிக் கொள்கைகளைக் கொண்டது இப்புதியக் கல்விக் கொள்கை என்ற மிகமிக முதன்மையான காரணங்களை அறவே மறைத்துவிட்டு, சிறுபான்மையினர் சலுகை என்பதைக் காரணமாகக் காட்டி மத மோதலுக்கு, வெறுப்பிற்கு வழிவகுக்கும் வேலையை இவர் செய்திருக்கிறார்.

தலைமுறைத் தலைமுறையாய் படித்து உத்தியோகத்தையும், அதிகாரத்தையும் தன் கையில் வைத்துள்ள ஆதிக்கக் கூட்டத்திற்கு அப்படி என்ன அவசரம் வந்துவிட்டது? பி.ஜே.பி ஆட்சியிலே நினைத்ததைச் சாதித்துத் தங்கள் ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டும் ஆர்வம் என்பதைத் தவிர இவர் அவசரத்திற்கு வேறு காரணம் இருக்க முடியும்?

மனுதர்ம காலம் மலையேறி விட்டது.  மாணவர் சமுதாயம் இந்தியா முழுவதும் விழிப்பும் எழுச்சியும் பெற்றுவருகிறது. இனி ஏமாற்று வேலைகள் எடுபடாது. பாதிப்புகளை அகற்றிய பின்புதான் புதியக் கல்விக் கொள்கையை அமல்படுத்தப்பட விடுவோம் என்பதை இவர்களுக்குத் திட்டவட்டமாய் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்! தீவிரமாயும் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்!